Недостигот на мандат: Зошто дигиталниот регулатор во Нигерија ја занемарува медиумската писменост во управувањето со платформите

Абдулкадир Абиола Апаокаги, Абу Зекери

Апстракт

Брзото ширење на дигиталните технологии во Нигерија ги трансформира комуникацијата, управувањето и економската активност. Иако националните политики им даваат приоритет на дигиталната инфраструктура, иновациите и сајбер-безбедноста, медиумската и информациската писменост (МИП) и понатаму е слабо вградена во рамките за дигитално управување. Овој труд испитува како и зошто МИП е маргинализирана во архитектурата на дигиталното управување во Нигерија, со посебен осврт на Националната агенција за развој на информатичката технологија (NITDA) и сродните институции. Истражувањето користи квалитативен истражувачки дизајн, кој опфаќа анализа на национални дигитални политички документи од периодот 2014-2024 година и полуструктурирани интервјуа со креатори на политики, претставници на граѓанското општество и експерти за дигитални политики. Резултатите покажуваат дека дигиталното управување во Нигерија и понатаму е силно обликувано од техно-економска ориентација, која поголем акцент става врз инфраструктурниот развој и развојот на пазарот, наместо врз развојот на човечките капацитети. Кога медиумската писменост воопшто се споменува, таа е главно ориентирана кон потрошувачите и не ги става во центар способностите за демократско учество и критички ангажман. Трудот, исто така, укажува дека институционалната фрагментација, преклопувањето на мандатите и слабата меѓуинституционална координација придонесуваат за маргинализацијата на МИП во рамките на политиките. Студијата тврди дека дигиталното управување треба да се трансформира кон похолистички пристап, во кој пристапите засновани само на достапност ќе бидат заменети со посеопфатни пристапи што ја вклучуваат медиумската писменост како елемент на дигиталната инклузија. Преку реконцептуализација на МИП како инфраструктурна компонента, а не како образовен додаток, студијата предлага усогласени политички одговори што ќе го премостат јазот меѓу технологијата, образованието и управувањето, и ќе придонесат кон пошироките дискусии за дигиталната инклузија и информациската нееднаквост.